D defs.my
Entry 1 sense Webster, 1913

Begnaw

· Be·gnaw · IPA /bɪˈnɔ/
01 v. t. To gnaw; to eat away; to corrode.
p. p. Begnawed
  1. 1.
    To gnaw; to eat away; to corrode.(R.)
    “The worm of conscience still begnaw thy soul.” Shak.