Entry 1 sense Webster, 1913 Bungling /bŭng'-gəl-ĭng/ · Bun·gling · IPA /bˈʌŋɡəlɪŋ/ 01 a. Unskillful; awkward; clumsy; as, a bungling workman. 1. Unskillful; awkward; clumsy; as, a bungling workman. “They make but bungling work.” — Dryden.